مرکز جامع ارزیابی شنوایی، وزوز و تعادل البرز

  • Info@samakalborz.com
  • 02634498149

منییر

بیماری منییر نوعی اختلال در گوش داخلی است که سبب بروز سرگیجه های شدید، زنگ زدن در گوش (وزوز گوش)، کم شنوایی و احساس پری در گوش می شود. این بیماری معمولاً تنها در یک گوش اتفاق می افتد .

حملات سرگیجه ممکن است به صورت ناگهانی یا بعد از یک دوره کوتاه از وزوز گوش یا پری گوش اتفاق بیفتد. برخی از افراد یک حمله سرگیجه را در طول یک دوره طولانی تجربه خواهند کرد ، برخی دیگر ممکن است حملات متوالی را در طول چند روز تجربه کنند. برخی از افراد مبتلا به بیماری منییر دچار سرگیجه های بسیار شدیدی می شوند که موجب عد تعادل و افتادن فرد می شود. این مرحله از بیماری را اصطلاحاً ” حمله افتادن ” می نامند.

این بیماری می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد، اما بیش تر به نظر می رسد در افرادی که در سن ۴۰ تا ۶۰ سال هستند علائم بیماری رخ بدهد. انستیتو ملی ناشنوایی و دیگر اختلالات ارتباطی (NIDCD) تخمین می زند که به صورت تقریبی نزدیک به ۶۱۵ هزار نفر در ایالات متحده آمریکا در حال حاضر با بیماری منییر تشخیص داده شده اند و هر سال ۴۵ هزار و پانصد مورد جدید نیز تشخیص داده می شود.

بیماری منییر چیست؟

چه عواملی باعث بروز نشانه های بیماری منییر می شود؟

نشانه های بیماری منییر در اثر جمع شدن مایع اندولنف درون قسمتی از گوش داخلی که لابیرنت نامیده می شود ،پدیدار می شود . لابیرنت در بردارنده اندام های تعادلی (مجاری نیم دایره ای و ارگان های اتولیتی) واندام شنوایی  (حلزون) است. این ساختار دارای دو بخش است: لابیرنت استخوانی و لابیرنت غشایی. بخش غشایی با مایعی به نام اندولنف پر شده است، که در ارگان های تعادلی، گیرنده ها را با حرکات بدن تحریک می کند. این گیرنده ها سپس سیگنال های مربوط به موقعیت و حرکات بدن را به مغز ارسال می کنند. در حلزون شنوایی، مایع در پاسخ به ارتعاشات صدا فشرده می شود که نهایتا موجب تحریک سلول های حسی و ارسال سیگنال هایی به مغز می شود .

در بیماری منییر، تجمع و فشرده شدن بیش از حد مایع اندولنف در تعادل طبیعی و سیگنال های شنوایی بین گوش داخلی و مغز تداخل ایجاد می کند. این فرایند غیرطبیعی باعث سرگیجه و دیگر نشانه های بیماری منییر می شود.

چرا افراد به بیماری منییر مبتلا می شوند؟

تئوری های بسیار زیادی در خصوص دلیل وقوع بیماری منییر وجود دارد، اما هیچ پاسخ قابل استناد و قطعی وجود ندارد. بسیاری از محققان فکر می کنند که بیماری منییر در اثر انقباض رگ های خونی ایجاد می شود، درست مانند آن چه که در سردرد های میگرنی اتفاق می افتد. برخی دیگر بر این باورند که بیماری منییر به دنبال عفونت های ویروسی، آلرژی یا پاسخ های ایمنی رخ می دهد. از آن جایی که ب بیماری منییر در اعضای خانواده ها اتفاق می افتد، این طور نیز به نظر می رسد که این بیماری در اثر اختلالات ژنتیکی متفاوتی بروز می کند که سبب بروز علائم غیر طبیعی در حجم و تنظیم مایع اندولنف می شود.

تا چه میزان پزشک معالج قادر به تشخیص بیماری منییر است؟

بیماری منییر اغلب اوقات توسط یک متخصص گوش و حلق و بینی تشخیص داده شده و درمان می شود. با این حال، هیچ گونه تست قطعی یا نشانه مشخص و مجزایی که پزشک بتواند از آن برای تشخیص استفاده کند، وجود ندارد. تشخیص بر اساس سابقه پزشکی شما و وجود موارد زیر صورت می گیرد:

دو یا چند سابقه سرگیجه مداوم که هر یک حداقل به مدت ۲۰ دقیقه زمان ببرد

وزوز گوش

کم شنوایی موقت

احساس پری و کیپی در گوش

برخی از پزشکان نیز ممکن است برای تشخیص وجود کم شنوایی ناشی از بیماری منییر، برخی از تست های شنوایی را انجام دهد. به منظور رد کردن وجود بیماری های دیگر نیز ممکن است پزشک معالج برای بیماران آزمایش ها و بررسی هایی مانند ام آر آی و سی تی اسکن مغز را درخواست بدهد.

بیماری منییر چیست؟

بیماری منییر چگونه درمان می شود؟

بیماری منییر، هنوز هیچ درمان قطعی ندارد، اما پزشک شما ممکن است برخی از راه کار ها و درمان های زیر را به شما توصیه کند تا بتوانید با شرایط به وجود آمده خودتان را وفق دهید.

داروها. غالب ترین نشانه های ناتوان کننده ی حمله های بیماری منییر، سرگیجه است. داروهای تجویز شده مانند، مکلیزین (Meclizine)، دیازپام (Diazepam)، گلیکوپیرولات (Glycopyrrolate) و لورازپام (Lorazepam)، به تسکین و کاهش علائم سرگیجه و کوتاه شدن زمان های حمله کمک می کند.

محدودیت نمک و دارو های دیورتیک. محدودیت رژیم غذایی دارای نمک و مصرف دارو های ادرار آور (داروهای دیورتیک ) با کاهش حجم مایعات و کاهش فشار در گوش داخلی ، ممکن است به برخی افراد برای کنترل سرگیجه های شان کمک کند .

دیگر رژیم ها و تغییرات رفتاری. برخی از افراد ادعا می کنند که کافئین، شکلات و الکل علائم آن ها را بدتر می کند و در نتیجه مصرف آن ها را محدود یا قطع می کنند. نکشیدن سیگار نیز ممکن است به کاهش یافتن علائم کمک کند.

درمان شناختی. این نوع درمان نوعی درمان کلامی است که به افراد کمک می کند تا روی چگونگی تفسیر و واکنش شان به تجربه های زندگی شان تمرکز کنند. بسیاری از افراد درمان شناختی را، راه بسیار موثری برای کنار آمدن بهتر با ماهیت طبیعی این حمله ها توصیف می کنند و معتقدند که این درمان باعث کاهش اضطراب آن ها در خصوص حمله های آینده می شود.

تزریق. تزریق آنتی بیوتیک جنتامایسین به گوش میانی سرگیجه را کنترل می کند، اما شدیدا ریسک بروز کم شنوایی را افزایش می دهد چرا که جنتامایسین می تواند به سلول های مویی شکل میکروسکوپی موجود در گوش داخلی که به شنوایی ما کمک می کنند، آسیب برساند. برخی از پزشکان به جای آن از کورتیکواستروئید ها استفاده می کنند که اغلب به کاهش سرگیجه کمک می کند و ریسکی برای بروز کم شنوایی نیز ندارد.

درمان به وسیله فشارپالسی (پالس تراپی). سازمان غذا و دارو آمریکا (FDA) اخیراً دستگاهی را برای بیماری منییر تایید کرده است که دقیقاً روی گوش خارجی قرار می گیرد و پالس های فشار هوا متناوب را به درون گوش میانی می فرستند. پالس های فشار هوا در مایع اندولنف شروع به فعالیت می کنند تا به این طریق از بروز سرگیجه ممانعت کنند.

جراحی. جراحی بعد از این که تمام درمان های قبلی با شکست مواجه شوند، توصیه می شود. برخی از فرایند های جراحی روی ساک اندولنف جهت رفع فشار انجام می شود .یکی دیگر از عمل های جراحی احتمالی، قطع کردن عصب دهلیزی است، اگر چه این عمل به ندرت انجام می شود.

درمان های جایگزین. در حالی که دانشمندان استفاده از برخی درمان های پزشکی جایگزین را برای درمان بیماری منییر مطالعه و بررسی کرده اند، اما تاکنون هیچ مدرک قابل استنادی برای اثر بخشی قطعی این درمان های جایگزین، مانند طب سوزنی و طب فشاری، تای چی یا مکمل های گیاهی مانند جینکو بیلوبا، نیاسین یا ریشه جینجر وجود ندارد. در صورت استفاده از هر یک از درمان های جانبی و جایگزین حتماً به پزشک خود در این خصوص اطلاع دهید، چرا که در بسیاری از موارد ممکن است این درمان های جایگزین میزان اثر بخشی و ایمنی داروهای متداول درمانی را تحت تاثیر قرار دهند.

چشم انداز موجود برای فردی که به بیماری منییر مبتلا است، چیست؟

دانشمندان تخمین می زنند که شش نفر از هر ده فرد مبتلا به بیماری منییر به خودی خود بهتر می شوند یا این که می توانند سرگیجه های خود را با کمک رژیم های ارائه شده یا دستگاه ها کنترل کنند. گروه محدودی از افراد نیز که به بیماری منییر مبتلا هستند تنها با انجام عمل جراحی بهتر می شوند و علائم و سرگیجه های آن ها تسکین خواهد یافت.

 

دیدگاه خود را بنویسید

error: Content is protected !!