پاسخ ناموفق در غربالگری اولیه شنوایی نوزادان؛ طبیعی یا هشدار؟
نتیجه «ناموفق» در غربالگری اولیه شنوایی نوزادان، در بسیاری از موارد به معنای وجود کمشنوایی دائمی نیست و میتواند به دلایل گذرا و غیرپاتولوژیک رخ دهد.
از جمله شایعترین عوامل میتوان به وجود مایع آمنیوتیک یا افیوژن گوش میانی، باقیمانده ورنیکس در مجرای گوش، وضعیت خواب و حرکت نوزاد، و نویز محیط آزمون اشاره کرد.
با این حال، این نتیجه را نباید ساده تلقی کرد. غربالگری ناموفق یک علامت هشدار بالینی است که نشان میدهد سیستم شنوایی نوزاد نیازمند ارزیابی مجدد و پیگیری دقیق است.
در صورت عدم پیگیری، احتمال تأخیر در تشخیص کمشنوایی وجود دارد که میتواند پیامدهای جدی بر رشد گفتار، زبان، شناخت و تعامل اجتماعی نوزاد داشته باشد.
بر اساس پروتکلهای علمی:
• غربالگری باید در اسرع وقت تکرار شود
• در صورت تداوم پاسخ ناموفق، نوزاد باید تحت ارزیابیهای تشخیصی کامل (OAE، ABR) قرار گیرد
• مداخله مناسب باید حداکثر تا ۶ ماهگی آغاز شود
غربالگری شنوایی، یک تست تشخیصی نیست؛ اما نقطه شروع تشخیص زودهنگام است.
پیگیری بهموقع، مهمترین عامل در پیشگیری از آسیبهای شنیداری–زبانی پایدار است.