مرکز جامع ارزیابی شنوایی، وزوز و تعادل البرز

  • Info@samakalborz.com
  • 02634498149

راهکارهایی برای کنترل افسردگی

چه زمانی احساس افسردگی چیزی بیش از یک احساس است؟

زمانی که یکی از عزیزان از ناراحتی خاصی همچون اختلالات وستیبولار رنج می‌برد همسر ، والدین یا فرزندان مراقب او خواهند بود. فرد مراقب به شخصی که دچار مشکل شده‌ا ست کمک می‌کند و او را حمایت می کند. در بعضی درجات بیماری ممکن است نقش حمایتی بیش تری داشته‌ باشیم و پس از آن جهت انجام نقش مهم ‌تری در سلامت و رفاه بیمار فراخوانده شویم. احتمال ایجاد دل‌زدگی خطری است که مراقبان را تحدید می‌ کند به این دلیل که علایق، زمان و انرژی آن ‌ها فدای مراقبت از دیگران می ‌شود. حتی اگر عزیزان کاملا ناتوان نباشند ترکیبی از نگرانی و بلاتکلیفی خسته‌ کننده است و مراقبان ممکن است احساس کنند زندگی سخت ‌تر از آن است که آن‌ ها انتظارش را دارند و علائم افسردگی آشکار می ‌شود.

مراقبان زمانی‌که عزیزانشان در رنج و عذاب باشند رنجور خواهند شد. این بسیار دشوار است که همیشه شخصی که دچار اختلال وستیبولار است را دلگرم کنید و او همیشه کم ‌انرژی باشد. زمانی که افراد غمگین هستند انرژی و انگیزه کمی جهت ورزش دارند. از روابط اجتماعی دوری می ‌کنند و خوب غذا نمی ‌خورند. افرادی که اختلالات دهلیزی دارند در معرض خطر انزوای اجتماعی قرار دارند و از ترس این که زمین بخورند از منزل خارج نمی ‌شوند. این ترس طبیعی است؛ ولی کمبود روابط اجتماعی خطر بروز افسردگی را تشدید می‌ کند. اگر به شخصی که از آن مراقب می ‌کنیم علاقه‌مند باشیم بسیار بهتر است زیرا در این صورت فرد تلاش می‌کند که به جای احساس شکست به بهترین صورت زحمات شما را جبران کند. مراقبان با آگاهی از نشانه‌ های خطرناک افسردگی که در پشت احساس عادی غم نهفته ‌است قادر به کمک به خود و عزیزانشان خواهند بود. در ادامه علائم و نشانه‌های افسردگی بالینی آمده‌ است که بیمار یا مراقب او یا هردو با استفاده از مشاوره یا مشاوره و درمان دارویی از آن‌ها رهایی پیدا می ‌کنند.

راهکارهایی برای کنترل افسردگی

اگر متوجه پنج مورد یا بیش تر از علائم زیر شده ‌اید که موجب پریشانی و اختلال در عملکرد شما شده ‌است عاقلانه است که توسط یک پزشک یا متخصص سلامت روان از نظر وجود افسردگی ارزیابی شوید:

  • وجود احساس افسردگی در بیش تر اوقات روز و تقریبا هرروز (احساساتی همچون پوچی، غم، ناامیدی یا گریه )
  • کمبود علاقه و اشتیاق جهت انجام فعالیت‌ های مختلف در اکثر روزها
  • افزایش یا کاهش وزن چشمگیر بدون استفاده از رژیم غذایی (تقریبا 5 درصد از وزن بدن)
  • بی ‌خوابی یا خواب زیاد که تقریبا هرروز اتفاق بیافتد
  • تاخیر حرکتی (کندی قابل توجه حرکت جسمی) تحریک یا احساس بیقراری غیر معمول
  • خستگی یا کمبود انرژی در اغلب اوقات
  • احساس بی فایدگی، گناهکاری یا سرزنش خود (به دلیل بیماری)
  • اشکال در تمرکز، تفکر و تصمیم‌گیری تقریبا هرروز
  • افکار مداوم مرگ و خودکشی

افرادی که به افسردگی بالینی مبتلا می ‌شوند در معرض خطر جدی خودکشی قرار دارند و بدیهی است که چنین علائمی کیفیت زندگی فرد را به ‌شدت مختل می‌ کند؛ اما این مشکل برطرف خواهد شد. از پزشک خود بخواهید شما را به یک متخصص بهداشت روان معرفی کند. بهتر است این پزشک در حوزه بیماری‌های بالینی و اختلالات دهلیزی تجربه و تخصص کافی را داشته ‌باشد.

گاهی افراد تمامی معیارهای اصلی افسردگی که در بالا توصیف شد را ندارند؛ اما از نوعی افسردگی خفیف به نام Dysthymia رنج می‌ برند که تنها برخی از علائم بالا را دارد. افسردگی چندان مشکل نگران‌کننده ‌ای نیست و قابل درمان است. مراقبان با توجه به دغدغه ‌های سلامت روان عزیزانشان و اطمینان از این که بهترین عملکرد را علیرغم شرایط سخت دارند این امکان را دارند که به آن‌ها کمک کنند. در افرادی که مذهبی هستند شور و اشتیاقِ مقابله با بیماری مزمن از طریق اعمال معنوی و حضور در کلیسا یا جوامع مذهبی دیگر به‌ دست می ‌آید.

راهکارهایی برای کنترل افسردگی

 

دیدگاه خود را بنویسید

error: Content is protected !!